Tegen de angst

spelende meisjesEr is veel gaande in de wereld en het is haast niet bij te houden. Nog maar enkele maanden geleden werd het nieuws beheerst door de schuldencrisis in Griekenland. Ik hoor er nauwelijks nog iets over. Toen kwamen de vluchtelingenstromen, via Turkije, Griekenland en Oost Europa. Er worden nog steeds her en der hekken gebouwd, versperringen van prikkeldraad. Ik vind het niet om aan te zien en het roept verschrikkingen in herinnering die ik als kind-van-na-de-oorlog alleen maar ken uit de verhalen. En nu, op dit moment, is Brussel, het bruisende Brussel waar ik vorig jaar nog een hele week onbekommerd en vrij heb rondgezworven, vanwege terreurdreiging een door eigen leger belegerde stad.

Het komt steeds dichterbij. De wereldproblemen en het geweld dat daaruit voortkomt. Regeringsleiders, ook de onze, hebben het woord ‘oorlog’ al in de mond genomen. Ik ben daar niet blij mee, want woorden zijn beelden en beelden roepen de daarbij behorende handelingen op en voor je het weet zit je er midden in, in een oorlog die je niet wilt.

Mensen worden bang, ook in Nederland. Dat is maar al te begrijpelijk. Want waarom wel aanslagen in Parijs en Brussel en niet in Amsterdam of Utrecht? Omdat we het hier zoveel beter doen? Ik waag dat te betwijfelen. En bovendien, tegen de gekte van ‘in een parallel universum levende fanatici’ (Maarten Boudry, Trouw 21 november 2015), kun je je uiteindelijk niet indekken. Gedreven door ‘de apocalyptische visioenen van de jihadistische ideologie’ (nogmaals Boudry) zullen ze telkens de mazen van het net weten te vinden. Angst voor wat er nog allemaal kan gaan gebeuren, is dan ook heel menselijk. Laten we er vooral met elkaar over praten. Dat helpt.

Maar laten we dan niet alleen over de feiten spreken, maar ook over wat de angst met ons kan doen. Als gevolg van de gebeurtenissen in Parijs moesten hier, ik meen nog diezelfde nacht, de asielzoekerscentra bewaakt worden tegen boze Nederlanders, die hun, tot woede getransformeerde, angst mogelijk zouden kunnen gaan botvieren op vluchtelingen. Op mensen die, van huis en haard verdreven, net een beetje rust hadden gevonden. En in sommige moskeeën voelden imams zich genoodzaakt om vrouwen op te roepen alleen in gezelschap over straat te gaan. Want door hun hoofddoek herkenbaar als moslim zouden ze weleens om hun geloof kunnen worden gemolesteerd. Dat kan toch niet waar zijn? Betekent dat, dat mijn buurvrouw, moeder van twee prachtige kleine kinderen, langs de weg van de liefde moslima geworden, voortaan niet meer alleen en onbekommerd naar buiten kan? Dat zou verschrikkelijk zijn. Willen we in zo’n land leven? Willen we dat voor waar hebben? Hoe bang we misschien ook zijn, willen we zo onze menselijkheid en daarmee onze ziel te grabbel gooien?

Het zijn ernstige dingen die vandaag de dag op het spel staan. Kunnen we wat doen? In het groot misschien niet, maar wel in het klein. Zeker hier in Overvecht. We kunnen nog meer dan we misschien al deden, contact zoeken, met onze buren, elkaar groeten in het voorbijgaan, even oogcontact maken, even een praatje over en weer. Van elk gesprekje, hoe klein ook, word je samen beter. Menselijkheid licht op. Je houdt met elkaar de hoop op betere tijden levend.

En als gelovige mensen, van welke signatuur dan ook, kunnen we ook nog iets anders doen: we kunnen bidden. En daarmee bedoel ik niet aan de Almachtige vragen of die ons wil komen redden uit onze ellende. Dan zouden wij de verantwoordelijkheid neerleggen waar die niet hoort. Maar wel: bidden om de zachte krachten van liefde, goedheid, licht en leven. Dat die van God uit in royale mate in ons hart mogen binnenstromen, en vanuit ons hart naar de harten van de mensen met wie wij samenleven.

U mag het naïef noemen, maar ik geloof dat het helpt. Dat een toevloed van zachte krachten het donker kan keren en de wereld kan redden van de dood. En ik weet zeker dat mijn buren daar net zo over denken. Ik ga ze het vragen.

Toos Wolters

Toos Wolters
Predikant Johannescentrumgemeente

 

 

 

 

 

 

Kent u het gedicht van Willem Wilmink Spelende meisjes. Het staat, enigszins bewerkt, op de CD De Lage landen van Boudewijn de Groot. Die ‘spelende meisjes’ zie ik dagelijks in het Mariakwartier.

vol sombere doemgedachten
kwam ik in een straat
waar meisjes samen speelden
we raakten aan de praat

Turkse en Surinaamse
en sommige autochtoon
ze hadden er nauwelijks weet van
ze speelden daar gewoon

mijn sombere visioenen
van een wereld die verging
vervaagden bij die kinderen
tot een herinnering

want die meisjes met lieve ogen
en met hun prachtig haar
ze zien de dingen anders
ze spelen alleen maar met elkaar

 mijn sombere visioenen
van een wereld die verging
vervaagden bij die kinderen
tot een herinnering

want die meisjes met lieve ogen
en met hun prachtig haar
zullen de kinderen baren
voor de komende duizend jaar

 

2 reacties:

  1. Beste Toos, lieve buurvrouw,

    Wat een mooi en ontroerend stuk.
    Wanneer wij met z’n allen kijken naar de personen om ons heen als mensen net als wij zelf, geloof ik dat de angst die ongewenst onze huiskamers binnen komt, geen voet aan de grond zal krijgen.

    Het streven naar het beste voor onszelf en de mensen om ons heen is diep geworteld in ons geloof, onze manier van leven. Graag deel ik daar een stukje van:

    ‘De beste onder jullie, zijn degene met het beste gedrag.’ (Profeet Mohammed vrede zij met hem)

    De buren

  2. Beste Toos, lieve buurvrouw,

    Wat een mooi en ontroerend stuk.
    Wanneer wij met z’n allen kijken naar de personen om ons heen als mensen net als wij zelf, geloof ik dat de angst die ongewenst onze huiskamers binnen komt, geen voet aan de grond zal krijgen.

    Het streven naar het beste voor onszelf en de mensen om ons heen is diep geworteld in ons geloof, onze manier van leven. Graag deel ik daarvan een stukje:

    ‘De beste onder jullie, zijn degene met het beste gedrag.’ (Profeet Mohammed vrede zij met hem)

    De buren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.