Vragen stellen

 

pourquoi ?Twaalf zalige dagen in de bergen, om vakantie te houden en na te denken. ‘Of ik misschien een beetje de balans op zou kunnen maken van waar we in onze Johannescentrumgemeente in het afgelopen anderhalf jaar theologisch gezien uitgekomen zijn? Wat hebben we ontdekt, gezien en ervaren als het gaat over God(sbeelden) en de Verhalen?’ Zo luidde ongeveer de vraag waarmee ik vertrok. Maar zoals het meestal gaat, roept de ene vraag de andere op, en zo ontdekte ik dat ik, voor ik op deze vraag kon ingaan, eerst nog voor mijzelf een andere vraag moest beantwoorden. De vraag die ook al voor lag op het symposium ‘Op weg naar een nieuwe beleving van God’, maar die ik toen nog niet ten volle had doordacht, nl. hoe ik in mijzelf mijn theologische manier van denken kan verbinden en verenigen met het denkpatroon dat mij vanuit psychosynthese is aangereikt. Dat verbinden en verenigen is noodzakelijk. Een mens kan namelijk niet over hetzelfde op twee verschillende manieren denken. Dan kom je in een spagaat terecht. Zoals die belijdeniscatechisant van alweer heel wat jaren geleden, die zich op de universiteit waar ze medicijnen studeerde maar schikte in de opvattingen van de evolutieleer, maar diezelfde evolutieleer in haar gelovig leven pertinent bleef afwijzen. Zoiets kan op den duur niet goed komen. Het roept vragen op waarop je op enig moment in je leven een eigen antwoord moet zien te vinden. Vaak raak je dan iets kwijt, oude vanzelfsprekendheden, maar je wint er ook bij, je ontwikkelt jezelf, je groeit, je wordt wijzer.

Al vragen stellend zoekt de moderne mens, met zijn denkvermogen en met wat hem van binnen en buiten wordt aangereikt, naar eigen antwoorden op de essentiële levensvragen. Wanneer de vanouds voorgegeven antwoorden daarbij niet voldoen, schuift hij die terzijde en zoekt hij verder. En dat brengt ons bij de kerk, die maar zo moeilijk aansluiting kan vinden bij de hedendaagse mens. Komt dat misschien omdat zij in haar lange geloofstraditie weliswaar heel veel antwoorden heeft verzameld, maar niet meer goed weet hoe die antwoorden zich verhouden tot de vragen. En dat terwijl juist de vragen het leven erin brengen en de beweging en de vernieuwing?

‘Antwoorden zonder vragen – zonder de oorspronkelijke vragen, maar ook zonder de vervolgvragen – zijn als bomen zonder wortels’, schrijft de theoloog Tomás Halík in zijn intrigerende boek Geduld met God. Ik lees daarin een pleidooi om het ‘vragen stellen’ in ere te herstellen. Vragen stellen aan onszelf, aan elkaar, aan ons heilige boek de bijbel, aan de theologie en de filosofie en in mijn geval ook aan de psychosynthese. Als we dat gaan doen, zullen we zeker antwoorden vinden. Maar net als in elke wetenschap, zal er achter elk antwoord steeds weer een nieuwe vraag opduiken. Zo gaat het en zo moet het gaan. ‘Met elke volgende vraag wordt opnieuw de onuitputtelijke diepte van het mysterie dat wij God noemen zichtbaar’, aldus Halík. ‘Stel al je vragen maar’, zei een hoogleraar tegen ons als beginnende theologiestudenten, ‘God kan er wel tegen’. Het is een uitspraak waarvan ik steeds meer het belang ga inzien. Alleen zo wordt geloven in God een in dit leven nimmer eindigend avontuur met telkens weer nieuwe uitdagingen en nieuwe horizonnen. En eenmaal op pad is het alle moeite waard om de vragen die ons bezig houden en de onderweg gevonden antwoorden met elkaar uit te wisselen om daarmee dan, ieder voor zich en samen met elkaar, weer verder te trekken. Dat is wat ik me voorstel bij een gemeenschap van en voor zoekers en zieners.

En ja, ter geruststelling, ik ben inmiddels wel degelijk een stuk verder gekomen in de beantwoording van mijn vraag, en verrassend genoeg ook in het vinden van een antwoord op de vraag waarmee ik op pad was gestuurd. Dat laatste moet nog op papier, maar dat komt wel. Als ik tenminste niet voor die tijd overvallen wordt door weer een nieuwe vraag….

 

dswolters

Toos Wolters

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.