Op slot – overdenking zondag 15 maart 2020

Lieve mensen,

Er komt nogal wat over ons heen de laatste dagen. Dat zoiets kleins en onzichtbaars als dit coronavirus zoveel teweeg kan brengen, was ons in theorie misschien wel bekend, maar nu het echt aan het gebeuren is, is het toch wel heel heftig. Ineens kunnen we niet meer samen komen in de kerk en dat is toch wel de plek bij uitstek waar we gewoonlijk onze zorgen met elkaar kunnen delen en samen naar nieuwe perspectieven kunnen zoeken. Hoe doen we dat nu en in de komende weken? Precies weten we dat nog niet, maar er komen vast en zeker initiatieven.

Zelf heb ik de afgelopen dagen wat nagedacht over wat ik nu als uw predikant zou moeten doen, zou moeten zeggen. Er komen zoveel woorden over ons heen. Wat is nu de juiste toon? Eén die ook past bij onze gemeenschap. Wat helpt ons een beetje om in alle hectiek overeind te blijven. Woorden die recht doen aan de ernst van de situatie, maar die ook verder gaan, dieper kijken naar er ook gebeurt.

Vanmiddag vertelde een vriendin mij dat in een zorginstelling waar zij verantwoordelijk voor is er zomaar een man op de stoep stond met een grote bos van vijftig rode tulpen. ‘Omdat ik weet hoe hard jullie nu moeten werken’, zei hij. Dat dus. En precies dat en dan nog wat uitvoerig staat prachtig verwoord in een tekst van broeder Richard Hendrick, een franciscaan uit Ierland. Het werd mij vanmorgen in handen gespeeld en ik heb het zojuist voor u vertaald.

Heel veel sterkte voor iedereen, en bovenal vrede en alle goeds,

Toos Wolters

 

Op slot

Ja, er is angst.
Ja, er is isolatie.
Ja, er wordt gehamsterd
Ja, er is ziekte.
Ja, er is zelfs dood.
Maar
ze zeggen dat je in Wuhan na heel veel jaren lawaai de vogels weer kunt horen,
ze zeggen dat na slechts een paar weken rust de lucht er niet langer dik van dampen is,
maar blauw en grijs en helder.
Ze zeggen dat in de straten van Assisi
mensen zingen voor elkaar
over de lege pleinen heen,
en hun ramen openhouden
zodat degenen die alleen zijn
de geluiden van de families om hen heen kunnen horen.
Ze zeggen dat een hotel in het westen van Ierland gratis maaltijden en thuisbezorgen aanbiedt
aan wie aan huis gebonden zijn.
Vandaag is een jonge vrouw die ik ken
bezig met het in haar buurt verspreiden van flyers met daarop haar telefoonnummer,
zodat ouderen en alleenstaanden iemand hebben om op te bellen.
Vandaag bereiden kerken, synagogen, moskeeën en tempels zich voor om daklozen, zieken, vermoeiden over de hele wereld te verwelkomen en te beschermen.

Mensen vertragen en reflecteren.
Over de hele wereld kijken mensen naar hun buren op een nieuwe manier.
Over de hele wereld worden mensen wakker met een nieuw besef
over hoe groot we werkelijk zijn
en hoe weinig controle we eigenlijk hebben
én over wat er echt toe doet:
liefde.

Dus bidden we en brengen we ons te binnen:
Ja, er is angst,
maar er hoeft geen haat te zijn.
Ja, er is isolatie,
maar er hoeft geen eenzaamheid te zijn.
Ja, er is de neiging om voorraden in te slaan,
maar we hoeven niet gemeen te zijn en lelijk te doen.
Ja, er is ziekte, van het lichaam
maar er hoeft geen ziekte van de ziel te zijn.
Ja, er is zelfs dood,
maar altijd kan de liefde opnieuw geboren worden.

Word wakker en zie de keuzes die je kunt maken om nu te leven.
Adem rustig, in en uit,
luister, achter het lawaai van je paniek.
De vogels zingen weer, de lucht klaart op, de lente komt eraan.
En wij, wij worden altijd omringd door Liefde.
Open de ramen van je ziel
en hoewel je dat misschien feitelijk niet kunt
raak elkaar aan over het lege plein heen:
zing.

Broeder Richard Hendrick, van de Orde van de Minderbroeders (OFM) in Ierland
13 maart 2020

Klik op onderstaande link om de overweging te beluisteren.

Zondag 15 maart 2020

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.