Deze weken bespreek ik met jullie het ABCD van ‘ik leef met je mee’ (uit dit artikel). Daarin beschrijft Reijer de Vries de vier kenmerken van onderling pastoraat. Hij geeft het vierde kenmerk de naam ‘duurzaam’. Volgens De Vries vergeten mensen vaak, dat onderling pastoraat niet alleen gaat over aandacht en betrokkenheid vanuit een bepaalde overtuiging op losse momenten. Onderling pastoraat strekt zich ook uit in de tijd, het is ook: na een tijdje weer vragen hoe het met iemand is. De kerk is bij uitstek een netwerk waar dit mogelijk is, omdat mensen zich met hart en ziel verbonden weten aan elkaar. Zulke verbindingen zijn niet zo maar weg, ze zijn duurzaam (al kunnen helaas ook duurzame verbindingen breken). Ik ken meerdere gemeenteleden die al jaren of zelfs decennia nauw contact met elkaar hebben. De pastorale bezoekmedewerkers bijvoorbeeld. We zien makkelijk over het hoofd hoe belangrijk duurzaam contact is, in vreugde en verdriet. Maar De Vries laat zien: dat mogen we zeker waarderen als belangrijk aspect van onderling pastoraat. Volgende week het laatste deel van deze serie over onderling pastoraat!
Over duurzaam contact gesproken, ik wil jullie hartelijk bedanken voor de felicitaties en mooie bloemen die ik heb ontvangen omdat ik jarig was, en bijgevoegd kaartje! Ze hebben een mooie plek gekregen bij mij thuis.
Jesse de Bruin