Utrecht, 18 mei 2026 – In een tijd waarin protesten tegen de komst van asielzoekerscentra (AZC’s) in Nederland regelmatig het nieuws domineren, klinkt steeds vaker ook een ander geluid: dat van compassie, hoop en solidariteit. Met zijn nieuwe compositie Love, Hope and Light wil Wick Gispen (cantor in de Johannescentrumgemeente te Utrecht) dit positieve tegengeluid kracht bijzetten.
Hoewel de maatschappelijke discussie rondom opvang van vluchtelingen vaak gepaard gaat met verdeeldheid, ontstaan er in het hele land initiatieven die juist gericht zijn op welkom heten, verbinding en steun. Love, Hope and Light sluit aan bij deze beweging en biedt een muzikale boodschap van menselijkheid en samenhang.
De compositie bevat een krachtige, korte tekst die oorspronkelijk werd uitgesproken door de Canadese politicus Jack Layton en later door Joe Biden werd geciteerd:
“Love is stronger than hate,
Hope is stronger than fear,
Light is stronger than darkness.”
Met deze woorden als kern nodigt Wick Gispen iedereen uit om de boodschap actief te verspreiden. “Zing het waar en wanneer je maar wil,” aldus de componist. Het werk is bedoeld als aanmoediging om positiviteit en medemenselijkheid zichtbaar en hoorbaar te maken, juist in tijden van maatschappelijke spanning.
De partituur is hier te downloaden. Voor gebruik in een koor is de koorpartituur beschikbaar.
Voor meer informatie:
Harry Dubois – Communicatie Johannescentrumgemeente
communicatie@johannescentrum.nl
We zien helaas steeds meer polarisatie. Het probleem is dat mensen veelal denken in wolken. Onderbuikgevoelens overheersen. Natuurlijk is het mooi dat we openstaan voor de vervolgden en onderdrukten.
Echter, er is ook nog zoiets als realiteit. We dienen ook rekening te blijven houden met ons eigen bestaan en ons niet verliezen in ideaalbeelden die veraf staan de de realiteit. Wat dat betreft is Nederland inmiddels de gekke Henkie van Europa.
Sinds 1991 is Nederland in feite stil blijven staan in economische ontwikkeling en is het relatief besteedbaar inkomen in NL met slechts 3,7% gestegen. Daarmee staan wij onderaan in Europa, waar dat gestegen is van ca 30 tot 100% (sommige oostbloklanden tot zelfs 300%).
Tegelijk is de koopkracht in NL van de Euro met 50% gedaald sinds 1997. Ik zal dat nu niet verder uitdiepen.
We hebben het dichtstbevolkte land van Europa, en worstelen met tegengestelde doelen;
We willen de natuur verbeteren, we willen onze energie-infrastructuur veranderen, welke in de huidige opzet per definitie ingaat tegen natuurverbetering.
We willen massaal geld uitgeven aan defensie, wat echter ons land alleen meer onveiliger maakt.
We willen massaal steden bouwen om bevolkingsuitbreiding op te kunnen vangen, welke met het huidige beleid ten koste gaat van onze voedselvoorziening.
We weten allemaal dat onze kosten van levensonderhoud door de rigoureuze geldnood van de overheid met rasse schreden toenemen.
En dan willen we ook nog eens AZC’s gaan bouwen in alle gemeentes voor ’tijdelijke’ opvang, terwijl het huidige beleid geen garantie biedt dat de onophoudelijke stroom van asielzoekers minder wordt.
Per jaar komen er ca 50.000 asielzoekers ons land binnen, ongeveer 1000 per week. Deze leiden tot een continue ’tijdelijke’ opvang. Daarvan is echter, gezien de afwijzingscijfers, 60-75% niet terecht terecht vluchteling. Deze mensen moeten echter wel minimaal 2 jaar onderhouden worden. Zolang duurt de procedure, inclusief de beroepen die worden ingesteld door ook van ons belastinggeld betaalde vluchtelingorganisaties en het advocatenapparaat wat bekostigd moet worden.
De opvang van asielzoekers, het hele apparaat wat er omheen draait, de bekostiging van niet geïntegreerde statushouders (75% van de statushouders heeft naar 2 jaar nog geen betaald werk), het kost Nederland miljarden per jaar (soms zelfs becijferd op meer dan 20 miljard). Daarbij is overigens al rekening gehouden met de mensen die wél geïntegreerd zijn en belasting betalen.
De IND kan het niet aan, ons systeem is volledig dichtgeslibd. Door het trage proces wordt per asielzoeker ook nog eens een compensatie van €7000,- uitgekeerd. En dat naast de kosten van opvang en levensonderhoud.
Dit alles gaat ten koste van onze eigen ouderen- en gezondheidszorg, ons eigen sociaal stelsel (zoals Rutte ons beloofde i.h.k. van de oorlogsbijdrage toen hij SG van de Navo werd).
Het plaatsen van AZC’s bij gemeentes, die het zelf al niet meer financieel kunnen bolwerken, is een beloning voor het rigide beleid van de overheid. Men probeert het door de landelijke overheid zelf gecreëerde probleem te mitigeren, door het neer te leggen bij de lokale bevolking, die daar meestal geen behoefte aan heeft.
Lokale democratie wordt op deze wijze met voeten getreden.
Dus het is nog niet zo makkelijk.
Het is vaak terecht, gezien de hopeloze situatie en het slechte perspectief, dat de lokale bevolking in opstand komt.
Belangrijk is dat we proberen het hele plaatje te blijven overzien, niet denken in alleen ideaalbeelden, maar beseffen wat er gebeurt als we aan dat éne touwtje trekken. Dus denken in systemen. Dat strookt vaak niet met het gevoel van de meer alfa-opgeleiden, waar ons politieke systeem helaas van vergeven is. Enig evenwicht zou daarbij wel op z’n plaats zijn.